«Εξουθένωση» στα σχολεία της Κρήτης – Πάνω από 2.000 τα κενά στο νησί

Εξουθένωση! Με αυτή τη λέξη περιγράφει ο πρόεδρος της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδος και μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΑΔΕΔΥ, Σπύρος Μαρίνης την κατάσταση που επικρατεί στα σχολεία σήμερα. Στο πλαίσιο των επισκέψεών του σε σχολεία στο Ρέθυμνο και το Ηράκλειο, κατέγραψε κλίμα βαθιάς ανησυχίας και πίεσης: «εξουθένωση – αυτό νιώθουν οι συνάδελφοι».

Μιλώντας στο neakriti.gr έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην οικονομική κατάσταση των εκπαιδευτικών περιγράφοντας «τεράστια οικονομικά αδιέξοδα, περικοπές τα προηγούμενα χρόνια, απώλεια 13ου – 14ου μισθού, την ίδια στιγμή που το κόστος ζωής έχει ανέβει στο Θεό».

Όπως τόνισε ο Σπύρος Μαρίνης, η εργασιακή ανασφάλεια των αναπληρωτών εντείνει το πρόβλημα: «Οι αναπληρωτές εκπαιδευτικοί, που είναι πάνω από 45.000 αυτή τη στιγμή, απολύονται τον Ιούνιο. Αυτό είναι εξαιρετικά ανησυχητικό γιατί οδηγεί τους συνάδελφους είτε σε αναζήτησης δεύτερης και τρίτης εργασίας, είτε σε παραιτήσεις».

Σύμφωνα με τους «πιο συντηρητικούς υπολογισμούς» του, τα κενά σε εκπαιδευτικούς της Κρήτης ξεπερνούν τα 2.000 σε βασικές θέσεις αλλά επίσης σε ειδικότητες και στην παράλληλη στήριξη.

Η εκτίμηση της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας είναι ότι το πρόβλημα της έλλειψης εκπαιδευτικών θα ενταθεί την επόμενη σχολική χρονιά, ως αποτέλεσμα της περικοπής στο ΕΣΠΑ που θα κάνει «τα σχολεία να στενάξουν». Ο κ.Μαρίνης προαναγγέλλει δυναμικούς αγώνες – όχι για κάποιο συντεχνιακό ζήτημα αλλά ως ανάγκη για «να μην υπονομευτεί κανένα μορφωτικό δικαίωμα σε κανένα επίπεδο των μαθητών μας».

Όσο για τις μόνιμες προσλήψεις, τα απόλυτα νούμερα μπορεί να εντυπωσιάζουν, αλλά συγκριτικά με τις ανάγκες μοιάζουν… σταγόνα στον ωκεανό! «Οι 10.000 διορισμοί μπορεί να ακούγονται μεγάλος αριθμός, αλλά όταν τα κενά είναι 40.000 και την ίδια χρονιά κάποιες χιλιάδες οι συνταξιοδοτήσεις, τελικά γίνεται ανακύκλωση του προβλήματος» – αναφέρει χαρακτηριστικά ο πρόεδρος της ΔΟΕ.

Ξεχωριστό βάρος αποδίδει ο Σπύρος Μαρίνης στο ζήτημα της στέγασης των εκπαιδευτικών, με αιχμή τουριστικές περιοχές όπως είναι η Κρήτη. «Καλείς έναν άνθρωπο να έρθει να στελεχώσει το σχολείο, αλλά πρέπει να δημιουργείς και τις προϋποθέσεις» – αναφέρει ο ίδιος, συμπληρώνοντας πως στην Ελλάδα των 30 εκ. τουριστών ετησίως, ακούγεται οξύμωρο «να μην μπορούμε να στεγάσουμε τους εκπαιδευτικούς που μορφώνουν τα παιδιά».

Απαξίωση του σχολείου και του εκπαιδευτικού

Ο πρόεδρος της ΔΟΕ τονίζει ως κυρίαρχο ζήτημα την «συνολική απαξίωση του δημόσιου σχολείου, την υποχρηματοδότηση, τα σοβαρά προβλήματα των υποδομών» που γεννούν μεγάλη ανασφάλεια. Ως χαρακτηριστικό παράδειγμα παραθέτει ο ίδιος το σεισμόπληκτο Αρκαλοχώρι και τις «πληγές» που προκλήθηκαν στα σχολεία.

«Έχουμε μια πολιτική που προτάσσει τη λογική του κέρδους και αντιμετωπίζει τις ανάγκες ως κόστος. Καταγράφεται μια τεράστια αδυναμία να υπάρξει μια σοβαρή ουσιαστική παρέμβαση στις σχολικές υποδομές και ταυτόχρονα καταργούνται οι σχολικές επιτροπές που αποτελούν ένα ελάχιστο δίχτυ ασφαλείας, με την κυβέρνηση να επιδιώκει, στην ουσία, να κλείσει τη στρόφιγγα της χρηματοδότησης και να οδηγήσει τα σχολεία να λειτουργούν σαν αυτόνομες επιχειρήσεις» – αναφέρει ο κ.Μαρίνης.

Στοχοποίηση εκπαιδευτικών και οξυμένα κοινωνικά προβλήματα στην τάξη

Ιδιαίτερα αιχμηρός εμφανίζεται ο πρόεδρος της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδος απέναντι σε αυτό που περιγράφει ως οργανωμένη απαξίωση του κλάδου. Κάνει λόγο για «κατασυκοφάντηση του αγώνα που δίνουν οι εκπαιδευτικοί» και για προσπάθεια μετακύλισης ευθυνών με στόχο την απαξίωση του Δημοσίου.

Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσει και την αξιολόγηση, σημειώνοντας ότι «προσπαθούν μέσα από την λεγόμενη αξιολόγηση να καταφέρουν την κατηγοριοποίηση των σχολείων», ενώ καταγγέλλει ευθέως και περιορισμό των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων.

Ο ίδιος συνδέει τις εξελίξεις αυτές με ευρύτερες θεσμικές αλλαγές, επισημαίνοντας ότι «στο βάθος αυτής της προσπάθειας είναι και η αναθεώρηση του Συντάγματος που αφορά την άρση της μονιμότητας», διευκρινίζοντας ωστόσο πως «μονιμότητα δεν σημαίνει χαλαρότητα», αλλά «σταθεροί εκπαιδευτικοί στα σχολεία και ποιοτικές υπηρεσίες».

Παράλληλα, ο Σπύρος Μαρίνης αναδεικνύει τη στενή σύνδεση σχολείου και κοινωνίας, υπογραμμίζοντας ότι τα προβλήματα της κοινωνίας «αντανακλώνονται μέσα στο σχολείο» με την κατάσταση να έχει οξυνθεί μετά την πανδημία.

«Τα παιδιά, που μπορεί να εμπλέκονται, είναι και τα ίδια θύματα μιας κατάστασης» αναφέρει κι επισημαίνει την ανάγκη στήριξης των εκπαιδευτικών. «Δεν είναι άτρωτος ο εκπαιδευτικός… ούτε σάκος του μποξ» – αναφέρει, προσθέτοντας τα περιστατικά ποινικοποίησης – πρόσφατα και στο Ηράκλειο: «δεν μπορεί οποιοσδήποτε να κάνει μια ανώνυμη καταγγελία και ο εκπαιδευτικός να οδηγείται σιδηροδέσμιος στο δικαστήριο σαν εγκληματίας».

«Μας ενδιαφέρει ο εκπαιδευτικός που στα χέρια του διαπλάθει τις συνειδήσεις της νέας γενιάς» – υπογραμμίζει ο κ.Μαρίνης, τονίζοντας την ανάγκη αξιοπρεπών αμοιβών και της στήριξης ώστε «οι εκπαιδευτικοί να μπαίνουν στο σχολείο με ψηλά το κεφάλι», προειδοποιώντας ότι «ένας φοβισμένος άνθρωπος… θα αναπαράξει αντικειμενικά τον τρομοκρατημένο εαυτό του και στα παιδιά».